RSS  

      پوپولیسم علیه توسعه

             توسعه بر دوش توده ها پیش نمی رود

 ستایش توده ها و مدیحه سرایی در وصف مردم از ارکان فرهنگ سیاسی ایرانیان است ، چنانکه اگر در میان احزاب و جناحهای سیاسی موجود – پوزیسیون و اپوزیسیون – یک نقطه ی مشترک باشد همین است: چاپلوسی «مردم» را کردن و تملق «توده ها» را گفتن.سیاستمداران پوپولیست برای چاپلوسی «مردم» احتیاج به مبنای تئوریک ندارند! آنها به طور غریزی درک می کنند که در موقع مناسب می توانند با ستایش از توده ها و تهییج عواطف آنها در کنار «وعده ی کارهای بزرگ» خود را به صدر هرم قدرت پرتاب کنند. پوپولیسم اما منحصر به دولتها نیست، این بلیه همواره در کمین «اپوزیسیون» نیز نشسته است، چه همانطور که دولتها برای راحت حکومت کردن به حمایت و همراهی توده ها نیازمندند...

جهت مطالعه ی بقیه ی یادداشت ادامه ی مطلب را کلیک کنید:

بتی که ترک خورده است و نمی شکند

«وظيفه ی يک سياستمدار صديق  خوشبخت کردن جامعه يا تقليل بدبختی هاي آن است،در آنجا که سياستمدار از تحقّق اين وظايف باز می مانـَد، با صداقت و شهامت اخلاقی بايد از کار، کناره گيرد تا از سوق دادن جامعه به آشوب و انقلاب جلوگيری گردد» کارل پوپر

سالها پیش در میان جدال مدعیانی که هر یک خویش را میراث خوار مصدق و راهش می دانستند، مسعود بهنود مقاله ای نوشت با عنوان «کار دشوار مصدقی بودن» وبا همان قلم شیوا، طرفین آن دعوا را به این نکته توجه داد که پیرو مصدق بودن، نه آن کاریست که از هر بی سرو پایی بر آید!  جدال اما همچنان ادامه دارد، هر کس به شیوه ای می خواهد خود را پیرو «واقعی» مصدق و راهش معرفی کند. نام مصدق سالهای بسیاری،پیش و پس از انقلاب سمبلی برای بخشهای مهمی از اپوزیسیون بوده است که با استفاده از رانت «مصدقی» بودن، مخاطبینی را ...

جهت مطالعه ی بقیه ی یادداشت ادامه ی مطلب را کلیک کنید:

۱- عبدالله مومنی و دیگر بازداشت شدگان ۱۸ تیر امسال آزاد شدند. این بهانه ی کمی نیست برای شادی.

۲- اگر چه عباس حکیمی زاده ی عزیز و چند تن دیگر از یاران پلی تکنیک آزاد شدند اما احمد قصابان، مجید توکلی و احسان منصوری همچنان روزهای سخت زندان را از سر می گذرانند.این بهانه ی کمی نیست برای گریستن.

۳- منصور اسالو،این کارگر شجاع و سندیکالیست آگاه و مبارز، همچنان در بند است.

۴-جمهوری اسلامی نه فقط با فشار و سانسور ما را از اندیشیدن باز می دارد، بلکه هر بار با گرفتار کردنمان در بحران "بازداشت دوستانمان" هرگونه فرصت بحث جدی را از ما می گیرد... در چنین مواقع بحرانی است که این وبلاگهای حقیر که تنها رسانه ی ماست می شود یکصدا فریاد "دوستانمان را آزاد کنید".... و گویی گریزی از این بازی نیست.

۵- از امروز این وبلاگ دوباره "دست نوشته های یک لیبرال دموکرات" و پیگیر "لیبرالیسم انتقادی" تا رهایی خواهد بود...

۶- زندانیان سیاسی را در هیچ کجای ایران، با هر عقیده و وابستگی گروهی که دارند، فراموش نکنیم.

اکبر گنجي روزنامه نگار معترض، در نامه اي که خطاب به همه [ملت ايران] نوشته شده بر دردي انگشت نهاده که اين روزها بسياري از اهل انديشه و سياست از خود مي پرسند: "چرا کار ما به اين جا رسيد؟" گنجي در اين نامه با اشاره به اينکه" به محض واگذاري قدرت مطلق به يک تن ، اولين چيزي که از او ستانده خواهد شد قدرت عدالت ورزي است" مي نويسد: "وقتي دانشجويان سخن مي گويند، انسان مطمئن است که هيچ منفعت شخصي در پس سخنان آنان نهفته نيست. آنان نه حزبي دارند، نه قرار است به ثروت و قدرت دست يابند. مدتي دانشجويند، مبارزه مي کنند و تنها دستاوردشان اخراج از دانشگاه و رفتن به زندان است. اما ديگران که روي زندان را نمي بينند و فقط به قدرت چشم دوخته اند، هميشه در طي سالهاي گذشته به دانشجويان تاخته اند که شما عامل شکست ما بوديد."

برای مطالعه ی متن کامل نامه ی اکبر گنجی ادامه ی مطلب را کلیک کنید:

دلم این روزها سخت گرفته. دلتنگ  و دل نگران عبدالله و دیگر دوستان در بندمانم.حالا در میانه ی این دلتنگی ها کافی است وبلاگ مریم شبانی را باز کنی و عکس فرزندان عبدالله را ببینی با آن معصومیت  غمناک چشمهایشان  و استواری نگاهی که از پدر به ارث برده اند آری کافیست آن عکس را ببینی و مطلب مریم شبانی را بخوانی، آنگاه باید دلی از سنگ داشته باشی تا بغضت نترکد. همسر و فرزندان عبدالله مومنی و خانواده ی همه ی زندانیان سیاسی روزهای سخت و پر اضطرابی را از سر می گذرانند. می دانم که این صدا به عبدالله نخواهد رسید. ولی شاید امواج دلهای ما خاطر عزیزش را بنوازد. دلهایی که همه پیش اوست. پیش خنده هایش، خستگی هایش و ایستادگیهایش: عبدالله عزیز با همه ی ناتوانی هایمان تا آزادی تو ودیگر دوستان در بندمان دمی از پای نخواهیم نشست. می خواهم به فرزندان عبدالله بگویم نام پدرشان همواره بر تارک مبارزات آزادیخواهانه ی ایرانیان خواهد درخشید. او آزاد خواهد شد و دوباره از آزادی خواهد گفت...

در ستایش امید / برای عبد الله مومنی و روزها سخت سلول انفرادی رشید اسماعیلی

جشن دامادی حسن و جای خالی عبدالله و عزت رشید اسماعیلی/ سخنگو در بازداشت شرق

تنها به جرم انتقاد مریم شبانی/ نگرانیهای دو پسر عبدالله مومنی مریم شبانی

در ستایش ایمان - برای آن عبدالله که مومن بود! پیمان عارف

حکایت استیصال سامان صفرزایی/یادی از دوستان در بندم فرید مدرسی/لا اقل آزاد مرد باشید فرید مدرسی

پاسداشت امانت مریم شبانی/این یک هشدار است(در مورد فشار شدید بر عبدالله مومنی) امیر حسین اعتمادی

عبدالله مومنی پاسدار حریم انسانیت / میثم قهوچیان

تا رهایی دانشجویان در بند وبلاگی برای پیگیری وضعیت بازداشت شدگاه ۱۸ تیر امسال